سلام به همه دوستان خوبی که با لطف فراوان به روبين سر ميزنن و ممنون از پيغامهای قشنگتون.
از ۴ شنبه که روبين و من رفتيم سوئد دنبال مامانی ۱۲ روز ميگذره و ما تازه امروز بدون هيچ بدو بدوی خاصی خونه هستيم روبين و پاپا خوابيدن و من بلاخره وقت برای نوشتن پيدا کردم.
اول از اومدن مامانی بگم.
من و پسرم ظهر ۴ شنبه رفتيم به طرف سوئد چون مامانی رو بايد از استکهلم مياورديم.تمام راه رفت رو گلم همراه مامان ندا بود يک همراه واقعی و گذاشت مامان راحت رانندگی کنه البته منهم متوجه بودم که ا ينهمه گذشت از جانب روبين مطمئنا بهائی داره که بايد پرداخت بشه.بستنی. چيپس و پفک و البته نوشابه.شب رو رفتيم منزل خاله رويا خواهر من که اپسالا زندگی ميکنه و ۵ شنبه همه با هم رفتيم دنبال مامانی.
مامانی مثل هميشه به خاطر بار زيادی که داشتن با تاخير اومدن بيرون و چشم ما رو به جمال زيباشون منور کردن.
اونشب رو هم با رويا بوديم و جمعه برگشتيم خونه.
از همون شب اول هم روبين با مامانی خوابيد و اصلا کاری با من و سيامک نداشت.خيلی احساس قشنگيه که روبين اينقدر با ديدن مامانی از محبت پر ميشه که با ما کاری نداره.
شبه هم که مامانی با روبين بودن و من و سيامک رفتيم عروسی.
عادت نداشتم که اينقدر طولانی ازش دور باشم و مدام با مامانی در تماس بودم.مامانی هم با زبان بی زبانی گفتن اينقدر مزاحم من و پسرم نشين که اصلا نميپرسه شما کجا هستين.
يکشنبه صبح هم که باز رفتيم مسافرت ايندفعه به همراه روبين.
مامانی رفتن پيش خاله سوفی خواهر ديگه من که اونهم اينجا زندگی ميکنه .
مسافرت هم که فقط جوری برنامه ريزی کرده بوديم که برای روبين مناسب باشه چه از نظر هوا و چه از نظر مکان.
خيلی خوب بود روبين کلی کيف کرد و ما هم با خندههاش کل انرژی ذخيره کرديم و بر گشتيم

 

باز هم تشکر ميکنم از تمام دوستان خوبی که به روبين سر ميزنيد.
امروز صبح مامانئ (مامان من )از ايران تلفن کردن و گفتن ويزاشون اماده است و پنج شنبه ميان پيشمون. خييييييلی خوشحالم.
اصولا وقتی ميهمان داريم يا ميخواهيم بريم ميهمانی تا لحظه اخر به روبين  هيچ چيزی نميگم .اخه هنوز فرق امروز و فردا يا حتی ۲ دقيقه ديگه يا ۲ ساعت ديگه رو دونستن براش خيلی زوده و ۵۰۰۰۰۰ بار سوال ميکنه که
مامان ندا پس کو ؟
مامان ندا کی پس ؟
مامان ندا ميان؟؟؟؟؟؟
و در انتها وقتی عصبانی ميشه با چشمای پر از اشگش ميگه:
روبين نيميخواد( نميخواد)
نه از شما نيميخواد( نميخواد

با زبان مخصوص خودش ميخواد بگه که حالا که الان نميتونم داشته باشمشون پس اصلا ديگه نميخوامشون
و اگر بخوام بيشتر توضيح بدم بغضش ميترکه و اونجاست که مامان ندا ارزوی مرگ خودش رو ميکنه که بی دليل دل کوچيکی رو که هنوز معنای انتظار رو نميدونه رو شيکونده.در نتيجه بهتر اينه که هميشه سورپرايز بشه و اونوقته که صدای خنده هاش و ذوق کردناش دل مامان  رو پر از رضايت ميکنه.

 

خواهش ميکنم به انگشت گذاری دقت کند

امروز داشتم عکسهای کوچولوتر بودن روبين رو می ديدم.
باورم نميشه اينقدر در عرض يک سال تغيير کرده.

 

اينجاتمام سعيش اين بود که از سرسره بياد پائين.